Przejdź do zawartości

Pawieł Kumykin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Pawieł Kumykin
Павел Кумыкин
Pełne imię i nazwisko

Pawieł Nikołajewicz Kumykin

Data urodzenia

12 marca 1901

Data i miejsce śmierci

30 czerwca 1976
Moskwa

minister handlu zagranicznego ZSRR
Okres

od 6 listopada 1951
do 15 marca 1953

Przynależność polityczna

Komunistyczna Partia Związku Radzieckiego

Poprzednik

Michaił Mieńszykow

Następca

Iwan Kabanow

Odznaczenia
Order Lenina Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru Pracy Order Czerwonego Sztandaru Pracy Order Czerwonego Sztandaru Pracy Order Czerwonego Sztandaru Pracy

Pawieł Nikołajewicz Kumykin (ros. Павел Николаевич Кумыкин; ur. 12 marca 1901 w Sierpiejsku w guberni kałuskiej, zm. 30 czerwca 1976 w Moskwie) – radziecki polityk, minister handlu zagranicznego ZSRR (1951–1953).

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Od 1919 członek RKP(b), w 1924 zdegradowany do kandydata na członka RKP(b), 1927 przywrócono mu prawa członka partii. W latach 1920–1923 żołnierz Armii Czerwonej, 1923–1924 studiował na Uniwersytecie Moskiewskim, 1924–1925 pracownik aparatu Ludowego Komisariatu Handlu Zagranicznego ZSRR, 1925–1928 konsultant i pomocnik szefa Wydziału Walki z Kontrabandą Głównego Zarządu Ceł Ludowego Komisariatu Handlu Wewnętrznego i Zagranicznego ZSRR. 1928-1930 szef Wydziału Walki z Kontrabandą Głównego Zarządu Ceł Ludowego Komisariatu Handlu Wewnętrznego i Zagranicznego ZSRR, 1930 zastępca kierownika sekretariatu tego komisariatu, 1930-1931 zastępca kierownika sekretariatu Ludowego Komisariatu Zaopatrzenia ZSRR, później szef Sektora Zagranicznego Ludowego Komisariatu Zaopatrzenia ZSRR, 1934-1939 szef Sektora Zagranicznego Ludowego Komisariatu Przemysłu Spożywczego ZSRR. 1939-1943 szef Departamentu Wschodniego Ludowego Komisariatu Handlu Zagranicznego ZSRR, 1943-1949 szef Departamentu Umów Handlowych Ludowego Komisariatu/Ministerstwa Handlu Zagranicznego ZSRR, 1948-1949 zastępca ministra handlu zagranicznego ZSRR. Od 1949 I zastępca ministra, a od 6 listopada 1951 do 15 marca 1953 minister handlu zagranicznego ZSRR, od 14 października 1952 do 29 marca 1966 zastępca członka KC KPZR, od 18 października 1952 do 5 marca 1953 członek Stałej Komisji Spraw Zagranicznych przy Prezydium KC KPZR. Od marca do 24 sierpnia 1953 zastępca ministra handlu wewnętrznego i zagranicznego ZSRR, od 24 sierpnia 1953 do 1969 I zastępca ministra handlu zagranicznego ZSRR, następnie na emeryturze.

Odznaczony dwoma Orderami Lenina (m.in. 3 kwietnia 1951) i czterema Orderami Czerwonego Sztandaru Pracy.

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]