İçeriğe atla

Yüce Divan

Vikipedi, özgür ansiklopedi
Yüce Divan
Anayasa Mahkemesi logosu
Kuruluş23 Aralık 1876 (149 yıl önce) (1876-12-23)(Divân-ı Âli olarak)
9 Temmuz 1961 (65 yıl önce) (1961-07-09)(Yüce Divan olarak)
YargıCeza yargısı
Yerİncek Şehit Savcı Mehmet Selim Kiraz Bulvarı, 06805 Ahlatlıbel, Çankaya, Ankara, Türkiye
(Anayasa Mahkemesi merkezi)
Oluşum türüYüksek mahkeme
YetkiT.C. Anayasa Mahkemesi
WebsiteAYM Yüce Divan Yargılamaları
Anayasa Mahkemesi başkanı
MevcutKadir Özkaya
(Anayasa Mahkemesi başkanı)
Anayasa Mahkemesi başkan vekili
MevcutHasan Tahsin Gökcan
(Anayasa Mahkemesi başkan vekili)
Cumhuriyet başsavcısı
MevcutMuhsin Şentürk
(Yargıtay cumhuriyet başsavcısı)

Yüce Divan, Türkiye'de üst düzey devlet görevlilerinin yargılandığı davalarda Anayasa Mahkemesi tarafından kullanılan bir sıfattır. Anayasa Mahkemesinin; cumhurbaşkanını, TBMM başkanını, cumhurbaşkanı yardımcılarını, bakanları, yüksek yargı mensuplarını, genelkurmay başkanını ve kuvvet komutanlarını görevleriyle ilgili suçlarından ötürü yargılayabilir.[1] Mahkemenin bu yetkisi Anayasa'nın 148. maddesinin 6. fıkrasına dayanır.[2]

Yüce Divan sıfatıyla yürütülecek yargılamalara Genel Kurulca bakılır. Divanın savcılık görevini Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı ya da vekili yürütür. 2010 yılında yapılan anayasa değişikliğine göre Yüce Divan kararlarına yeniden inceleme yolu açılmıştır.[3] Genel Kurulun yeniden inceleme sonucu aldığı kararlar kesindir.

1876 tarihli Osmanlı anayasası Kanun-ı Esasi, padişah ve devlet aleyhinde suç işleyen bakanlar ile Mahkeme-i Temyiz (Yargıtay) Reis ve Âzalarının yargılanması için dokuz üyeli Daire-i İthamiye (Savcılık) ve 21 üyeli Divan-ı Hüküm adlı iki kısımdan kurulu, Divânı-ı Âli adlı müstakil bir mahkeme öngörmüştür.[4] Bu mahkeme Yüce Divanın Türk hukuk sistemindeki ilk örneğidir.

1924 tarihli Teşkilat-ı Esasiye Kanunu; görevleri dolayısıyla işledikleri suçlardan ötürü, icra vekillerini (bakanları), Şura-yı Devlet (Danıştay) ile Temyiz Mahkemesi (Yargıtay) Reis ve Azalarını ve Cumhuriyet Başmüddeiumumisini (Cumhuriyet Başsavcısını) yargılaması için Divan-ı Âliyi yeniden düzenlemiştir. Savcılık görevi Cumhuriyet Başmüddeiumumisine verilerek Daire-i İthamiye kaldırılmış ve 21 üyeli tek bir divan kurulmuştur.[5]

1961 ve 1982 Anayasaları, Yüce Divanı müstakil bir mahkeme olarak kurmamış; Anayasa Mahkemesinin Yüce Divan sıfatıyla yargılama yapmasını öngörmüşlerdir. Savcılık görevinin Cumhuriyet Başsavcısına verilmesine yönelik hüküm de korunmuştur.[6]

Yüce Divanda yargılanabilen devlet görevlileri

[değiştir | kaynağı değiştir]

Komuta Kademesi

[değiştir | kaynağı değiştir]

[7]

Meclis soruşturması ve Yüce Divana sevk

[değiştir | kaynağı değiştir]

Cumhurbaşkanı

[değiştir | kaynağı değiştir]

2017 değişikliği öncesi:

Anayasa'nın 105. maddesine göre cumhurbaşkanı imzaladığı hiçbir karardan sorumlu değildir; kararı ve emirleri aleyhinde yargı organlarına başvurulamaz. Cumhurbaşkanı ancak Meclis üye tam sayısının en az üçte birinin teklifi üzerine ve dörtte üçünün vereceği kararla, vatana ihanetle suçlandırılabilir.

Görevde bulunan veya görevden ayrılmış olan cumhurbaşkanının vatana ihanetten suçlandırılmasını isteyen önerge Meclis Başkanlığına verildikten sonra derhal Meclisin bilgisine sunulur ve ilgili cumhurbaşkanına bildirilir. Cumhurbaşkanının da dinleneceği bir görüşmeden sonra Meclis, cumhurbaşkanının Yüce Divana sevkine karar verilebilir. Yüce Divana sevk kararında, hangi ceza hükmüne dayanıldığı ve Cumhurbaşkanınca işlendiği ileri sürülen suçun hangi gerekçeyle vatana ihanet sayıldığı da belirtilir.

2017 değişikliği sonrası 105. Madde:

2017 değişikliğiyle Cumhurbaşkanı yürütme görevini tek başına üstlendiğinden yaptığı işlemlerden, eylemlerden ve aldığı kararlardan sorumluluğu bulunmaktadır. Cumhurbaşkanı yardımcıları ve bakanlar hakkında meclis soruşturması açılıp sadece görev suçlarından sorumlulukları benimsenmişken; Cumhurbaşkanı hakkında soruşturma açılması ve hem kişisel hem görev suçlarından sorumluluğu benimsenmiştir.

Başbakan (1920-2018) ve Bakanlar

[değiştir | kaynağı değiştir]

Meclis üye tam sayısının en az onda birinin vereceği bir önergeyle görevde bulunan veya görevinden ayrılmış olan başbakan ve bakanlar hakkında, Bakanlar Kurulunun genel siyasetinden veya görevleriyle ilgili işlerden dolayı meclis soruşturması açılması istenebilir. Soruşturma açılabilmesi için cezai sorumluluğu gerektiren fiillerin görev sırasında işlemiş olması gerekir. İlgili bakan veya başbakanın konuşacağı bir görüşmeden sonra, meclis soruşturması açılıp açılmaması hakkında Genel Kurul gizli oyla karar verir.[8]

Soruşturma açılmasına karar verilmesi hâlinde, Meclisteki siyasi partilerin, güçleri oranında temsil edilecekleri bir Soruşturma Komisyonu kurulur. Çalışmalarını gizlilikle yürüten Komisyon,  kamusal ve özel kuruluşlardan konu ile ilgili bilgi ve belgeler isteyebilir; bunlardan gerekli gördüklerine el koyabilir; Bakanlar Kurulunun tüm araçlarından yararlanabilir; Bakanlar Kurulu üyelerini, diğer ilgilileri, tanık ve bilirkişileri dinleyebilir; adli mercilerden yardım veya hürriyetleri kısıtlayıcı tedbirler isteyebilir. Komisyon, ilgili bakan veya başbakanın savunmasını alır; gerekli gördüğü takdirde alt komisyonlar kurarak çalışmalarını Ankara dışında da taşıyabilir.[8]

Soruşturma Komisyonun sunduğu rapor, Mecliste görüşülerek Genel Kurulda gizli oyla karara bağlanır. Üye tam sayısının salt çoğunluğuyla ilgili bakan veya başbakan Yüce Divana sevk edilebilir.

Yüce Divana sevk edilen bakan, bakanlıktan düşerdi. Başbakanın Yüce Divana sevki hâlindeyse hükûmet istifa etmiş sayılırdı. 2017 anayasa değişikliği sonrası Anayasanın 113. Maddesinin mülga edilmesi nedeniyle bu uygulama son bulmuştur.

Yargılama süreci

[değiştir | kaynağı değiştir]

Anayasa hükümlerine göre, Yüce Divan sıfatıyla yürütülecek yargılamalara Anayasa Mahkemesi Genel Kurulu bakar.

Yüce Divanda sorgusu yapılan sanığın, sonraki oturumlara gelmemesi durumunda duruşmadan vareste tutulma (duruşmaya gelmek zorunda sayılmama) istemi bulunmasa bile gıyabında duruşmaya devam edilerek kamu davası sonuçlandırılabilir. Müdafiyse her zaman duruşmada hazır bulunabilir.

Sanığın sorguya çekilmesi sırasında, üyelerle cumhuriyet başsavcısı ya da vekili, başkanın izni ile sanığa soru sorabilir.

Yüce Divan üyeleri

[değiştir | kaynağı değiştir]

Yüce Divan üyeleri aynı zamanda Anayasa Mahkemesi'nin üyeleridir. Görev süreleri 12 yıldır. Ayrıca 65 yaşına gelen üyeler -on iki yılı tamamlamamış olsa bile- yaş haddinden emekliye ayrılır.

#AdıGöreviGörev başlangıcıGörev bitişiKontenjanSeçen
1Kadir ÖzkayaBaşkan22 Aralık 201422 Aralık 2026DanıştayRecep Tayyip Erdoğan
2Hasan Tahsin GökcanBaşkan Vekili24 Mart 201424 Mart 2026YargıtayAbdullah Gül
3Basri Bağcı6 Nisan 20206 Nisan 2032YargıtayRecep Tayyip Erdoğan
4Engin YıldırımÜye15 Nisan 20109 Şubat 2031Yükseköğretim KuruluAbdullah Gül
5Emin Kuz14 Mart 201312 Mayıs 2024Üst düzey yönetici veya avukat Abdullah Gül
6Rıdvan Güleç17 Mart 201517 Mart 2027SayıştayTBMM
7Recai Akyel29 Ağustos 201629 Ağustos 2028Üst düzey yönetici veya avukatRecep Tayyip Erdoğan
8Yusuf Şevki Hakyemez20 Eylül 201620 Eylül 2028Yükseköğretim Kurulu Recep Tayyip Erdoğan
9Yıldız Seferinoğlu25 Ocak 201925 Ocak 2031Üst düzey yönetici veya avukat Recep Tayyip Erdoğan
10Selahaddin Menteş8 Temmuz 20198 Temmuz 2031Recep Tayyip Erdoğan
11İrfan Fidan25 Ocak 202125 Ocak 2033YargıtayRecep Tayyip Erdoğan
12Kenan Yaşar1 Şubat 20221 Şubat 2034Baro BaşkanıTBMM
13Muhterem İnce17 Ekim 202217 Ekim 2034Sayıştay
14Yılmaz Akçil30 Ocak 202416 Ağustos 2033DanıştayRecep Tayyip Erdoğan
15Ömer Çınar20 Nisan 202420 Nisan 2036Yükseköğretim KuruluRecep Tayyip Erdoğan

Ayrıca bakınız

[değiştir | kaynağı değiştir]
  1. ↑ "Yüce Divan Yargılamaları". 10 Haziran 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi.
  2. ↑ "2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası. T.C. Resmî Gazete, 17863, 9 Kasım 1982" (PDF). 21 Ocak 2017 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Eylül 2016.
  3. ↑ "Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının Bazı Maddelerinde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun. T.C. Resmî Gazete, 27580, 13 Mayıs 2010, Madde 18". 16 Eylül 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Eylül 2016.
  4. ↑ "Kânûn-i Esâsî. 7 Zilhicce 1293". anayasa.gov.tr. 19 Eylül 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Eylül 2016.
  5. ↑ 491 sayılı Teşkilât-ı Esasiye Kanunu. 20 Mart 1340
  6. ↑ "334 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası. T.C. Resmî Gazete, 10859, 20 Temmuz 1961". 7 Haziran 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Eylül 2016.
  7. ↑ "Yüce Divan Yargılamaları | Anayasa Mahkemesi". www.anayasa.gov.tr. 10 Haziran 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Ağustos 2020.
  8. 1 2 "584 sayılı Türkiye Büyük Millet Meclisi İçtüzüğü. T.C. Resmî Gazete, 14506, 13 Nisan 1973". 16 Nisan 2003 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Eylül 2016.