Przejdź do zawartości

Oława

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Oława
miasto i gmina
Ilustracja
Zamek Piastowski w Oławie
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo

 Polska

Województwo

 dolnośląskie

Powiat

oławski

Aglomeracja

wrocławska

Data założenia

XII wiek

Prawa miejskie

1234

Burmistrz

Tomasz Frischmann

Powierzchnia

27,36 km²

Wysokość

122–143 m n.p.m.

Populacja (01.01.2023)
• liczba ludności
• gęstość


33 153[1]
1211,7 os./km²

Strefa numeracyjna

71

Kod pocztowy

55-200 do 55-203

Tablice rejestracyjne

DOA

Położenie na mapie powiatu oławskiego
Mapa konturowa powiatu oławskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Oława”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum po lewej na dole znajduje się punkt z opisem „Oława”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „Oława”
Ziemia50°56′40″N 17°17′52″E/50,944444 17,297778[2]
TERC (TERYT)

0215011

SIMC

0987259

Urząd miejski
pl. Zamkowy 15
55-200 Oława
Strona internetowa
BIP
Panorama miasta z około 1737 roku

Oława (łac. Olavia, niem. Ohlau, cz. Olava) – miasto w Polsce, w województwie dolnośląskim, w aglomeracji wrocławskiej, siedziba powiatu oławskiego oraz gminy wiejskiej Oława. Miasto leży nad rzekami Oławą, potocznie zwaną Oławką i Odrą, 27 km na południowy wschód od Wrocławia. Według danych GUS z 1 stycznia 2023 r. Oława liczyła 33 153 mieszkańców[1] (133. miejsce w kraju). Powierzchnia wynosi 27,36 km² (206. miejsce w kraju), natomiast gęstość zaludnienia wynosi 1211,7 osób/1 km² (15. miejsce w województwie).

Położenie

[edytuj | edytuj kod]

Pod względem geograficznym Oława położona jest w większej części w Pradolinie Wrocławskiej, jedynie pd.-zach. fragment sięga Równiny Wrocławskiej. Pod względem administracyjnym miasto położone jest we wschodniej części województwa dolnośląskiego, w środkowej części powiatu oławskiego. Graniczy z gminą Oława oraz z gminą Jelcz-Laskowice.

Przez miasto przepływają 2 rzeki: Odra i Oława, ponadto Zielona wyznacza pd.-zach. granicę administracyjną miasta.

Od najbliższych ośrodków miejskich Oława oddalona jest (w linii prostej „ratusz-ratusz”) od[3]:

Oława wśród innych nazw śląskich miejscowości w urzędowym pruskim dokumencie z 1750 roku wydanym w języku polskim w Berlinie[4].

Nazwa miasta wywodzi się z rdzenia słowotwórczego el-, ol- który na ziemiach polskich przybrał postać oła-, oznaczającego „wodę”. Skojarzenie z wodą nawiązuje do położenia osady pomiędzy dwiema rzekami: Odrą i Oławą, które zbliżają się do siebie, lecz łączą dopiero w odległym o 27 km Wrocławiu. Położenie miasta między rzekami, rozlewiskami i borami, a równocześnie w miejscu przeprawy przez Odrę sprzyjało powstaniu targowej osady ślężańskiej, a później grodu[5].

Miejscowość została wymieniona w staropolskiej, zlatynizowanej formie Oleva w łacińskim dokumencie wydanym 12 sierpnia 1201 roku przez kancelarię papieża Innocentego III w Segni[6]. W spisanym po łacinie dokumencie Henryka I Brodatego z 1214 roku miasto wymienione jest pod nazwą Olaua we fragmencie Olauam et Odriczam[7]. W łacińskim dokumencie wydanym we Wrocławiu w 1269 roku, który sygnował książę śląski Władysław wrocławski, miejscowość wymieniona jest pod dwiema nazwami: Olawa oraz Olauia[8].

W księdze łacińskiej Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis (pol. Księga uposażeń biskupstwa wrocławskiego) spisanej za czasów biskupa Henryka z Wierzbna w latach 1295–1305 miejscowość wymieniona jest w zlatynizownej formie Olavia[9][10]. Miejscowość wymieniona została w łacińskim dokumencie z 1310 roku, gdzie miasto zanotowano jako „civitati Olavia versus Nyzam”[11]

W roku 1613 śląski regionalista i historyk Mikołaj Henel wymienił miejscowość w swoim łacińskim dziele o geografii Śląska pt. Silesiographia podając dwie nazwy Olavia oraz Olaw[12].

Jeszcze w 1750 roku nazwa „Olawa” wymieniona jest w języku polskim przez Fryderyka II pośród innych miast śląskich w zarządzeniu urzędowym wydanym dla mieszkańców Śląska[13].

Nazwę Oława w książce „Krótki rys jeografii Szląska dla nauki początkowej” wydanej w Głogówku w 1847 r. wymienił śląski pisarz Józef Lompa[14]. Natomiast "Słownik geograficzny Królestwa Polskiego" w tomie VII wydany w Warszawie w 1886 r. wymieniał nazwę Olawa.[15]

Obecna nazwa została administracyjnie zatwierdzona 7 maja 1946[16]

Historia

[edytuj | edytuj kod]

W X wieku w okolicy przebywał najprawdopodobniej benedyktyński pustelnik, Andrzej Świerad. Gród i osada targowa powstałe przy zbiegu rzek Odry i Oławy istniały od XII wieku. Po raz pierwszy notowana pod nazwą Olewa w 1149 roku jako darowizna Piotra Włostowica na rzecz opactwa na Ołbinie. W 1206 r. Henryk I Brodaty zamienił swoje ziemie w okolicach Psiego Pola na Oławę. Lokowana na prawie średzkim w 1234 roku[17]. Zasiedlana przez tkaczy walońskich, których dziedzictwem jest herb miasta przedstawiający białego, galijskiego koguta w czerwonym polu.[5]

Zniszczona w czasie najazdu mongolskiego w 1241 roku, zaczęła się mimo to dynamicznie rozwijać. Działała tu mennica wypuszczająca brakteaty z wizerunkiem herbowego koguta. W 1282 roku książę Henryk IV Probus nadał przywilej budowy 12 kramów sukienniczych oraz korzystania z łąk, wód i roli. W 1310 roku miasto otrzymało od Bolesława Rozrzutnego prawo przymusu drożnego, a od 1317 roku burmistrza i radę. W 1329 roku Oława przeszła wraz z księstwem legnicko-brzeskim pod zwierzchnictwo króla Czech.[5]

Zdobyta przy pomocy ludności przez husytów w 1429 roku. Wojska zgromadzone przez biskupa Konrada 17 stycznia dokonały wypadu pod Oławę. Po sforsowaniu murów (z pomocą mieszczan), wymordowano husycką załogę. Trupy husytów wrzucano do studni a zamek spalono[18]. Wyludnione w 1437 roku epidemią dżumy, którą poprzedziła klęska głodu. W 1474 roku pod miastem odbyła się zwycięska dla Polaków bitwa z wojskami Macieja Korwina. Połowa miasta spłonęła w wielkim pożarze 1502 roku. Ponowna epidemia dżumy nawiedziła miasto w 1588 roku.

Kilkakrotnie przechodziła z rąk do rąk w czasie wojny trzydziestoletniej. 19 maja 1634 r. podpalona i doszczętnie zniszczona przez wycofujące się oddziały płk. von Rostock, 17 czerwca 1642 roku przez Szwedów Georga Wrangla.

Widok Oławy w 1819 roku

W połowie XVII wieku polsko-niemiecka granica językowa przebiegała niedaleko Oławy, włączając miasto do terytorium o dominacji języka polskiego[19].

Od roku 1248 do 1675 roku w księstwie legnicko-brzeskim władanym przez linię Piastów śląskich. Ostatnim jej przedstawicielem był urodzony w Oławie Jerzy IV Wilhelm (ostatni panujący z całej dynastii). Po jej wygaśnięciu w latach 1691–1737 własność żonatego ze szwagierką cesarza Leopolda I Jakuba Sobieskiego, syna króla Polski, Jana III[20].

Ratusz z XIX w. z zachowaną barokową wieżą
Kościół pw. św. Piotra i św. Pawła z XIX w.

Po trzech wojnach śląskich, które odbyły się w latach 1742–1763, miasto wraz z większością Śląska znalazło się w granicach Królestwa Prus. Pod rządami Prus na terenach tych rozpoczęto germanizację. Zwarte osadnictwo ludności polskojęzycznej utrzymało się jednak w okolicach Oławy bardzo długo. W 1863 roku Juliusz Roger w swojej książce etnograficznej notującej śląskie pieśni ludowe pt. Pieśni Ludu Polskiego w Górnym Szląsku zanotował polską piosenkę ludową pochodzącą z Oławy[21]. W 1896 roku w niemieckiej książce „Schlesien: eine Landeskunde für das deutsche Volk” wybitny niemiecki geograf Joseph Partsch wyraża zdziwienie, że:

...trudno zrozumieć, jak mogło się zdarzyć, że na zachodniej stronie rzeki Odry, w dystrykcie Oława i w sąsiedztwie części dystryktu Wrocław i Strzelin mogło przetrwać całkowicie zwarte terytorium mówiących po polsku mieszkańców, które zawiera w sobie wiele ważnych dróg i które rozciąga się na wszystkie strony od wielkiego centrum transportowego jakim jest Wrocław...

[22]

Od XV wieku podobnie jak w wielu innych miastach Dolnego Śląska silny rozwój sukiennictwa, potem w wiekach XVII–XVIII przeróbki bawełny. Od 1842 roku między Wrocławiem a Oławą istnieje najstarsza w dzisiejszych granicach Polski linia kolejowa, zainicjowana 22 maja[23]. Z podoławskiego lotniska wojskowego Oława-Stanowice 1 września 1939 roku wystartowały hitlerowskie samoloty, które jako pierwsze zaatakowały Polskę[24]. 2 września 1939 jeden polski samolot Karaś z 21 eskadry bombowej zbombardował fabrykę w Oławie, dokonując pierwszego ataku bombowego na terytorium Niemiec w II wojnie światowej[25][26][27].

Zbliżanie się Armii Czerwonej w styczniu 1945 roku spowodowało ucieczkę i ewakuację ludności niemieckiej z terenów Pomorza i Śląska[28] zarządzonej przez władze niemieckie bez przygotowania[29]. Z tego powodu wielu ludzi zginęło – bądź to w wyniku działań frontowych, bądź wskutek silnych mrozów[30].

29 stycznia 1945 roku na południe od Oławy utworzony został duży przyczółek armii radzieckiej. Jednocześnie został okrążony garnizon niemiecki w Oławie, którego likwidacja trwała do 6 lutego kiedy to oddziały 73 korpusu 52 armii I Frontu Ukraińskiego uderzające z północy oraz 33 korpusu piechoty atakujące z południa zajęły miasto[31]. W marcu 1945 radzieckie oddziały ruszyły do natarcia z Oławy do Prudnika w ramach operacji górnośląskiej[32].

W 1946 r. miasto zostało włączone administracyjnie do nowo powstałego województwa wrocławskiego, zaś pozostała na miejscu niemiecka ludność została wysiedlona do Niemiec na mocy porozumienia pomiędzy USA, Wielką Brytanią i ZSRR zawartego w konferencji jałtańskiej. Na ich miejsce zaczęli przybywać Polacy z obszarów, które po konferencji jałtańskiej znalazły się poza nową wschodnią granicą Polski.

W czasach Polski Ludowej rozwinął się przemysł chemiczny, papierniczy i spożywczy, powstały Zakłady Naprawcze Taboru Kolejowego[33].

Do roku 1992 była siedzibą silnego garnizonu Północnej Grupy Wojsk Armii Radzieckiej obsługujących pobliskie lotnisko wojskowe.

Do 1975 r. Oława była siedzibą powiatu. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa wrocławskiego. Status odzyskało dzięki reformie administracyjnej z 1998 r. Kolejnymi starostami byli: Stanisław Kałuża, Maria Bożena Polakowska i Marek Szponar. Po wyborach w 2010 r. funkcję tę objął Zdzisław Brezdeń.

Pierwszym burmistrzem po 1989 r. była Janina Stelmaszek. Następnie Rada Miasta wybrała Waldemara Wiązowskiego, także pierwszego w historii miasta posła na Sejm RP (1997–2001). W 2002 roku, gdy wprowadzono wybory powszechne, wygrał je Franciszek Październik. W 2010 został burmistrzem po raz trzeci. W okresie 2007–2015r. Oława miała swojego reprezentanta w Sejmie- Romana Kaczora.

29 maja 2009 roku Oławę odwiedził prezydent Lech Kaczyński – była to pierwsza w historii powojennej Oławy wizyta głowy państwa.

Zabytki

[edytuj | edytuj kod]
Kościół pw. Matki Boskiej Pocieszenia w Oławie
Kościół pw. św. Rocha, d. cmentarny z XVIII w.

Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisane są[34]:

  • miasto
  • kościół par. pw. Matki Bożej Pocieszenia, pl. Maksymiliana Kolbe, z k. XIII w., XV w., 1587 r., 1881 r.
  • kościół ewangelicki, obecnie kościół rzym.-kat. par. pw. św. Piotra i Pawła, pl. Zamkowy, z l. 1833–1835 – XIX w., 1928 r.
  • kościół cmentarny, obecnie pomocniczy pw. św. Rocha, ul. św. Rocha, z l. 1602–1604, przebudowany w 1706 r.
  • cmentarz żydowski, ul. Cicha, z połowy XIX w.
  • Zamek Piastów śląskich – wzniesiony w XIV wieku przez księcia brzeskiego Ludwika I, przebudowany w stylu renesansowym przez Jerzego II.
  • mury miejskie, z XIV/XV w.
  • zespół koszarowy huzarów, ul. 3 Maja, z końca XIX w.
  • zespół koszarowy, ul. Młyńska, z pierwszej ćwierci XIX w., koniec XIX w.: lazaret, maneż, stajnie, koszary, ob. dom mieszkalny
  • ratusz, z 1585 r., połowy XVII w., 1823 r. – XIX w.
  • budynek dworca kolejowego i wiata peronowa, z 1840 r., 1870 r.
  • domy, ul. Brzeska 9, 14 (Rzeźnicza), 29/31, z XVI–XX w.
  • zespół poczty, ul. 1 Maja 21, z l. 1885-86: poczta, oficyna, ogrodzenie z bramą i furtą
  • zespół folwarczny, z pierwszej ćw. XIX w., ul. Małopolna 4: dwa budynki mieszkalne, budynek gospodarczy
  • kamienice w rynku
    • domy, Rynek 11 i 12, 24, 25, 29, 36, z XVII w., XVIII w., XIX w.
  • dom w zespole młyna, ul. Sienkiewicza 5, z 1839 r.
  • dom, ul. Wrocławska 2, z końca XVIII w.
  • dom, ul. Wrocławska 8, z około 1600 r., z początku XIX w.
  • dom, pl. Zamkowy 24, z końca XVII w., XVIII w., początku XX w.
  • zespół rzeźni miejskiej, ul. Rybacka 30, z 1892 r.: osiem budynków produkcyjnych i magazynowych, dom mieszkalny, ogrodzenie z bramami

inne zabytki:

  • kościół św. Józefa z 1877 r. (dawniej kościół ewangelicki, garnizonowy, pw. św. Michała; częściowo spłonął 30 maja 2013 r.[35])
  • pręgierz przed ratuszem
  • miejska wieża ciśnień, wybudowana na początku XX w. Z eksploatacji została wyłączona w 1988 r.

Struktura przestrzenna

[edytuj | edytuj kod]

Wyodrębniono 8 jednostek funkcjonalno-przestrzennych w obrębie miasta:

  • Oława Centrum – Stare Miasto (jednostka centralna O)
  • Oława Śródmieście (jednostka śródmiejska I)
  • Oława Zachód (jednostka mieszkaniowa II)
  • Oława Zaodrze (jednostka mieszkaniowa III)
  • Oława Przemysłowa (jednostka przemysłowa IV)
  • Oława Południe (jednostka południowa V)
  • Oława Nowy Otok (jednostka peryferyjna VI)
  • Oława Północ (jednostka przyrodnicza VII)

Struktura powierzchni

[edytuj | edytuj kod]

Według danych z 2011 roku[36] Oława ma obszar 27,36 km², w tym:

  • użytki rolne: 57,0%
  • teren zabudowany: 27,9%
  • wody: 6,1%
  • grunty leśne: 5,2%
  • nieużytki: 1,9%
  • tereny różne: 1,9%

Miasto stanowi 5,2% powierzchni powiatu i 0,1% powierzchni województwa.

Klimat

[edytuj | edytuj kod]

Średnie miesięczne ciśnienie atmosferyczne waha się od 1014,5 hPa (IV) do 1019,0 hPa (I), największy zanotowany wzrost ciśnienia 24 hPa, największy spadek 28 hPa[37].

Średnia roczna prędkość wiatru wynosi 3,9 m/s. Najmniejsze średnie zachmurzenie osiąga 47% (sierpień), największe 74% (grudzień), średnie roczne 60%[38].

Średnia roczna temperatura powietrza osiąga +9,0 °C. W przebiegu rocznym najchłodniejszy jest styczeń (–0,7 °C), najcieplejszy lipiec (+18,8 °C). Najwyższą maksymalną temperaturę zanotowano 10 sierpnia 1992 (+37,3 °C), najniższą temperaturę minimalną 14 stycznia 1987 (–28,4 °C)[37].

Absolutna amplituda temperatury powietrza osiągnęła 65,7 °C. W ciągu roku występuje 47 dni gorących, czyli takich, w których maksymalna temperatura przekracza 25 °C, z czego 8 to dni upalne z temperaturą powyżej 30 °C; czasami zdarzają się w Oławie dni bardzo upalne, podczas których maksymalna temperatura przekracza 35 °C. Najdłuższe fale upałów nad miastem wystąpiły:

  • 30 VII – 3 VIII 1992 r. (5 dni)
  • 6–11 VIII 1992 r. (6 dni)
  • 22 VII – 2 VIII 1994 r. (12 dni)
  • 18–30 VII 2006 r. (13 dni)
  • 27 VII – 1 VIII 2008 r. (6 dni)
  • 10–17 VII 2010 r. (8 dni)[37]

Najwięcej dni upalnych (z temperaturą maksymalną powyżej 30 °C) zanotowano w 1994 r. – aż 23 dni, z czego 14 w lipcu 1994. Latem występują bardzo rzadko tzw. tropikalne noce, kiedy temperatura minimalna nie spada poniżej 20 °C. Zdarzają się one na przełomie lipca i sierpnia. Najwyższą minimalną temperaturę w Oławie zanotowano 30 VII 2005 r. i było to 21,1 °C[37].

Dni mroźnych, z ujemną temperaturą maksymalną (poniżej 0 °C) jest w Oławie tylko 25 rocznie. Średnia roczna suma opadu wynosi 511 mm[37].

Największe średnie miesięczne sumy opadu 81 mm (VII), najmniejsze 22 mm (II). Notowanych jest średnio 107 dni z opadem w roku (z maksimum w lecie)[37].

Średnia temperatura i opady dla Oławy
Miesiąc Sty Lut Mar Kwi Maj Cze Lip Sie Wrz Paź Lis Gru Roczna
Rekordy maksymalnej temperatury [°C] 14.9 18.9 22.0 30.1 31.9 34.8 36.6 37.3 30.7 26.5 19.2 15.1 37,3
Średnie temperatury w dzień [°C] 2,2 3,5 8,3 14,3 19,8 22,5 24,6 24,5 19,5 14,2 7,5 3,5 13,7
Średnie dobowe temperatury [°C] -0,7 0,0 3,9 8,8 14,0 16,9 18,8 18,5 14,1 9,4 4,2 0,7 9,0
Średnie temperatury w nocy [°C] -3,9 -3,3 0,0 3,6 8,2 11,6 13,3 12,9 9,3 5,1 1,0 -2,2 4,6
Rekordy minimalnej temperatury [°C] -28.4 -25.6 -17.4 -5.4 -1.8 2.4 5.5 4.6 0.8 -6.2 -14.9 -23.0 −28,4
Opady [mm] 24 22 30 33 56 69 82 59 48 29 30 28 511
Średnia liczba dni z opadami 7 7 9 8 11 11 12 10 9 7 8 8 107
Źródło: Na podstawie 35-lecia 1979-2013[39]

Demografia

[edytuj | edytuj kod]
 Osobny artykuł: Ludność Oławy.
Liczba mieszkańców Oławy latach 2004–2023
Źródło: GUS

Dane z 31 grudnia 2013[40]

OpisOgółemKobietyMężczyźni
Jednostkaosób%osób%osób%
Populacja32 24010016 67351,715 56748,3
Gęstość zaludnienia
[mieszk./km²]
1178609569

Piramida wieku mieszkańców Oławy w 2014 roku[41].

Gospodarka

[edytuj | edytuj kod]
Ergis S.A.

Po załamaniu gospodarczym na początku lat 1990., gdy upadło wiele miejscowych zakładów, od ich końca sytuacja zaczęła się poprawiać. Powstały nowe przedsiębiorstwa – największym pracodawcą w powiecie jest istniejący od 1998 r. Autoliv Poland, producent systemów bezpieczeństwa do samochodów.

Największe zakłady przemysłowe:

  • Zm Silesia SA (dawniej Huta Oława S.A.) – produkcja bieli cynkowej, minii ołowianej i tlenku kadmu
  • Essity (dawniej SCA Hygiene Products) – produkcja pieluch dla dzieci i dorosłych
  • DS Smith – produkcja opakowań
  • Autoliv Poland – produkcja pasów i poduszek bezpieczeństwa do aut
  • Centrozłom Wrocław PPZM – oddział przerobu złomu, metali
  • The Lorenz Bahlsen Snack-World Sp. z o.o. – produkcja artykułów spożywczych
  • Ergis S.A. – produkcja tworzyw sztucznych
  • MetalErg – obróbka metali i przetwórstwo tworzyw sztucznych
  • Tabex – produkcja części samochodowych
  • ZNTK Oława Sp. z o.o. – naprawa taboru kolejowego
  • Zakpol – produkcja ościeżnic
  • Marco – produkcja wyrobów z plastiku
  • Formtech – produkcja wyrobów z plastiku
  • Rotex – produkcja wyrobów z plastiku
  • Electrolux Poland – produkcja AGD
  • Nardi Appliances Poland – produkcja AGD
  • Standis Polska Sp. z o.o. – produkcja mebli sklepowych
  • Bama Europa Sp. z o.o. – produkcja wyrobów cukierniczych

Transport

[edytuj | edytuj kod]
Budynek dworca kolejowego w Oławie
Stacja kolejowa Oława – perony
Śluza Oława II zbudowana w ramach Stopnia Wodnego Oława

Infrastruktura drogowa

[edytuj | edytuj kod]

Przez miasto przebiegają następujące drogi:

  • droga krajowa nr 94 (ul. ks. Kutrowskiego, gen. Andersa, 11 Listopada, 1 Maja, Opolska)
  • drogi wojewódzkie:
    • nr 396 (ul. Oleśnicka, Chrobrego, 3 Maja, Strzelna, Wiejska, Nowy Otok)
    • nr 455 (niewielkim odcinkiem biegnie fragment granicy miasta)
  • drogi powiatowe:
    • nr 1567D (ul. Broniewskiego, Zaciszna)
    • nr 1570D (ul. Lipowa, Siedlecka)
    • nr 1571D (ul. Portowa, Zwierzyniecka, Janowskiego)
    • nr 1572D (ul. Ofiar Katynia, 3 Maja)
    • nr 1574D (ul. Kilińskiego)
    • nr 1575D (ul. Nowy Górnik, Baczyńskiego)
    • nr 1576D (pl. Zamkowy)
    • nr 1577D (ul. 1 Maja (część))
    • nr 1578D (ul. Żołnierza Polskiego)
    • nr 1580D (ul. Rybacka)
    • nr 1581D (ul. Zwierzyniec Duży)
    • nr 1582D (ul. Zielna)
    • nr 1584D (ul. W. Sikorskiego, Różana (część), Spacerowa)

Od 1 stycznia 1974 roku transport publiczny obługiwany jest przez autobusy PKS w Oławie S.A.

Infrastruktura kolejowa

[edytuj | edytuj kod]

Z zachodu na wschód przechodzi dwutorowa, zelektryfikowana linia kolejowa nr 132. Na terenie miasta znajduje się 2 stacje kolejowe - Oława i Oława Zachodnia. Na trasie Wrocław – Oława pociągi zaczęły kursować w 1842 roku i jest to najstarsze połączenie kolejowe w obecnych granicach Polski.

Infrastruktura wodna

[edytuj | edytuj kod]

Położenie nad Odrą sprzyja rozwojowi żeglugi śródlądowej. Powstał Oławski Węzeł Wodny na szlaku żeglownym Odrzańskiej Drogi Wodnej

Infrastruktura lotnicza

[edytuj | edytuj kod]

W 2012 otwarto oficjalnie sanitarne lądowisko przy ul. K. Baczyńskiego.

Komunikacja miejska

[edytuj | edytuj kod]

Miasto posiada bezpośrednie połączenia autobusowe m.in. z Opolem, Wrocławiem, Jelenią Górą, Cieszynem, Prudnikiem, Nysą i Raciborzem[42].

Edukacja

[edytuj | edytuj kod]

Szkoły oraz instytucje oświatowe w Oławie.

Szkoły średnie

[edytuj | edytuj kod]

Szkoły podstawowe

[edytuj | edytuj kod]

Przedszkola, żłobki

[edytuj | edytuj kod]
  • Żłobek Miejski
  • Zespół Szkolno-Przedszkolny nr 1 im. gen. K. Rolow-Miałowskiego,
  • Przedszkole Miejskie nr 2,
  • Przedszkole Miejskie nr 3,
  • Przedszkole Miejskie nr 4,
  • Przedszkole Niepubliczne Żak,
  • Niepubliczny Żłobek Bąbelki,
  • Przedszkole i Żłobek Kolorowych Skrzatów,
  • Żłobko-Przedszkole Niepubliczne Magdalenka,
  • Żłobek Baśniowa Kraina,
  • Żłobek publiczny biedronka.

Pozostałe

[edytuj | edytuj kod]
  • Zespół Obsługi Szkół i Placówek Oświatowo-Wychowawczych,
  • Dolnośląski Zakład Doskonalenia Zawodowego
  • Oławskie Centrum Kultury Fizycznej,
  • Ośrodek Kultury
  • Powiatowa i Miejska Biblioteka Publiczna
Stadion Oławskiego Centrum Kultury Fizycznej

Media lokalne

[edytuj | edytuj kod]
  • Gazeta Powiatowa – Wiadomości Oławskie – tygodnik istniejący do 1990 roku[43].
  • Oława998 – Powiatowy Portal ratowniczy[44]
  • Oławski Serwis Informacyjny OSI – OLAWA.INFO – internetowy serwis informacyjny istniejący od 2004 r.[45]
  • TuOława.pl – lokalny portal informacyjny[46]
  • Portal Informacyjny OLAWA24.PL – nowy wymiar informacji z regionu[47]
  • Oławska Telewizja Kablowa – lokalna telewizja[48]
  • Regionalny Serwis Ogłoszeniowy OLAWA.COM – darmowe ogłoszenia z różnych branż[49]
  • Radio Hit – Oława[50]
  • Oławska Telewizja Internetowa OLAWA.TV – relacje video i reportaże z wydarzeń powiatu oławskiego, transmisje na żywo[51]

Wspólnoty wyznaniowe

[edytuj | edytuj kod]
Kościół pw. św. Józefa z XIX w. (2009)

Większość mieszkańców Oławy stanowią wyznawcy Kościoła rzymskokatolickiego. Na terenie miasta działalność religijną prowadzą następujące Kościoły i związki wyznaniowe:

Miasto znane w latach 80. XX wieku z nieuznanych przez Kościół katolicki objawień maryjnych Kazimierza Domańskiego.

Pomniki przyrody

[edytuj | edytuj kod]
  • topola kanadyjska (nr 065) w parku miejskim (obwód 400 cm, wysokość 31 m)
  • klon srebrzysty (nr 066) w parku miejskim (obwód 378 cm, wysokość 20 m)
  • dąb szypułkowy (nr 067) w parku miejskim (obwód 533 cm, wysokość 26 m)
  • olsza czarna (nr 068) w parku miejskim (obwód 294 cm, wysokość 27 m)
  • dąb szypułkowy (nr 069) w parku miejskim (obwód 479 cm, wysokość 24 m)
  • klon srebrzysty (nr 070) w parku miejskim (obwód 306 cm, wysokość 25 m)
  • olsza czarna (nr 071) w parku miejskim (obwód 310 cm, wysokość 29 m)
  • klon srebrzysty (nr 072) w parku miejskim (obwód 303 cm, wysokość 19 m)
  • wierzba krucha (nr 073) w parku miejskim (obwód 490 cm, wysokość 18 m)
  • dąb szypułkowy (nr -) w Zwierzyńcu Dużym (obwód 440 cm, wysokość 19 m)

Ludzie związani z Oławą

[edytuj | edytuj kod]
 Z tym tematem związana jest kategoria: Ludzie związani z Oławą.
 Z tym tematem związana jest kategoria: Ludzie urodzeni w Oławie.

Miasta partnerskie

[edytuj | edytuj kod]

Oława prowadzi współpracę międzynarodową z[58]:

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 GUS, Powierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym w 2023 roku [online], stat.gov.pl [dostęp 2023-07-23] (pol.).
  2. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 3 stycznia 2026, identyfikator PRNG: 93087.
  3. ↑ Mapy Google.
  4. ↑ Pruski dokument z roku 1750 ustalający urzędowe opłaty na Śląsku – „Wznowione powszechne taxae-stolae sporządzenie, Dla samowładnego Xięstwa Sląska, Podług ktorego tak Auszpurskiey Konfessyi iak Katoliccy Fararze, Kaznodzieie i Kuratusowie Zachowywać się powinni. Sub Dato z Berlina, d. 8. Augusti 1750”.
  5. 1 2 3 Historia Oławy. um.olawa.pl. [dostęp 2018-10-23].
  6. ↑ Grünhagen 1866 ↓, s. 58.
  7. ↑ Georg Korn, „Breslauer Urkundenbuch”, Erster Theil, Breslau, Verlag von Wilhelm Gottlieb Korn 1870, s. 3.
  8. ↑ Georg Korn, „Breslauer Urkundenbuch”, Erster Theil, Breslau, Verlag von Wilhelm Gottlieb Korn 1870, s. 38.
  9. ↑ Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis online.
  10. ↑ H. Markgraf, J. W. Schulte, „Codex Diplomaticus Silesiae T.14 Liber Fundationis Episcopatus Vratislaviensis”, Breslau 1889.
  11. ↑ Grünhagen 1870 ↓, s. 227.
  12. ↑ [Nicolaus Henel von Hennenfeld, „Silesiographia Breslo-Graphia”, Frankfurt am Main 1613, 43.]
  13. ↑ „Wznowione powszechne taxae-stolae sporządzenie, Dla samowładnego Xięstwa Sląska, Podług ktorego tak Auszpurskiey Konfessyi iak Katoliccy Fararze, Kaznodzieie i Kuratusowie Zachowywać się powinni. Sub Dato z Berlina, d. 8. Augusti 1750”.
  14. ↑ Józef Lompa, „Krótki rys jeografii Śląska dla nauki początkowej”, Głogówek 1847.
  15. ↑ Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski (red.), Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. VII Netrebka – Perepiat, Warszawa 1886, s. 444, hasło Olawa.
  16. ↑ Zarządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 7 maja 1946 r. (M.P. z 1946 r. Nr 44, poz. 85 (ISAP)).
  17. ↑ Agnieszka Lenczewska, Johann Gunn – Szkot w służbie Szwecji, w: Po obu stronach Bałtyku. Wzajemne relacje między Skandynawią a Europą Środkową. On the Opposite Sides od the Baltic Sea. T. 1. Red. Jan Harasimowicz, Piotr Oszczanowski, Marcin Wisłocki. Wrocław 2006, s. 109.
  18. ↑ Plewczyński 2014 ↓, s. 30.
  19. ↑ Dorota Borowicz, Mapy narodowościowe Górnego Śląska od połowy XIX wieku do II Wojny Światowej, Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, 2004, s. 33, ISBN 83-229-2569-7, OCLC 69318732.
  20. ↑ Madonna i książę – Sobiescy na Śląsku.
  21. ↑ Roger 1863 ↓.
  22. ↑ Joseph Partsch: Schlesien: eine Landeskunde für das deutsche Volk, t.1: Das ganze Land, Breslau 1896.
  23. ↑ 150 lat kolei na śląsku. M. Jerczyński S. Koziarski, Opole 1992. alpha.bn.org.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-03-10)].
  24. ↑ pieczecie [online], www.dokumentyslaska.pl [dostęp 2024-02-01].
  25. ↑ Przemysław Pawłowicz, Lew nad Oławą – 2 września 1939 [online], Wiadomości Oławskie, 6 września 2010 [dostęp 2012-08-03] [zarchiwizowane z adresu 2014-09-09].
  26. ↑ PZL 23 Karaś.
  27. ↑ Typy Broni i Uzbrojenia nr 19.
  28. ↑ Jürgen Thorwald – Wielka ucieczka. [dostęp 2010-10-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-02-12)].
  29. ↑ Niemiecka Ucieczka przyciąga widzów – WYDARZENIA w Stopklatka.pl. stopklatka.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-08-15)].
  30. ↑ Pochodzenie terytorialne dzisiejszych mieszkańców Śląska. expolis.de. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-05-15)].
  31. ↑ Rada Ochrony Pomników Walki i Męczeństwa „Przewodnik po upamiętnionych miejscach walk i męczeństwa lata wojny 1939- 1945”, Sport i Turystyka 1988, ISBN 83-217-2709-3, s. 800.
  32. ↑ Wiesław Lesiuk, Ziemia Prudnicka. Dzieje, gospodarka, kultura, Urząd Miasta i Gminy w Prudniku, Wydawnictwo Instytutu Śląskiego w Opolu, 1978, s. 186, OCLC 251643861.
  33. ↑ Wojciech Jankowski, Mały przewodnik po Polsce, Wydawnictwo Sport i Turystyk Warszawa 1983 ISBN 83-217-2329-2, s. 208.
  34. ↑ Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 135,136. [dostęp 2012-09-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-10-31)].
  35. ↑ „Wieża kościoła runęła w Boże Ciało”, tvn24.pl.
  36. ↑ Powierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym w 2011 r.
  37. 1 2 3 4 5 6 E-OBS. European Climate Assessment & Dataset. (ang.).
  38. ↑ Climate Reanalyzer. Climate Change Institute & University of Main. (ang.).
  39. ↑ European Climate Assessment & Dataset. [dostęp 2014-08-27].
  40. ↑ Dane Głównego Urzędu Statystycznego: Ludność. Stan i struktura ludności oraz ruch naturalny w przekroju terytorialnym w 2013 r. Stan w dniu 31 XII. 2014-06-05. [dostęp 2017-11-27].
  41. ↑ Oława w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2016-01-06], liczba ludności na podstawie danych GUS.
  42. ↑ Autobusy Oława (Województwo dolnośląskie) » Polska. Rozkłady jazdy. Bilety online [online], busy.info.pl [dostęp 2020-05-18] (pol.).
  43. ↑ Gazeta Powiatowa – Wiadomości Oławskie | [online] [dostęp 2021-09-08] (pol.).
  44. ↑ www.olawa998.wordpress.com.
  45. ↑ www.olawa.info.
  46. ↑ Oława, powiat oławski – Gazeta Oława – Wiadomości oławskie [online], www.tuolawa.pl [dostęp 2017-11-25] (pol.).
  47. ↑ www.olawa24.pl.
  48. ↑ www.otvk.pl.
  49. ↑ www.olawa.com.
  50. ↑ www.radiohitolawa.pl.
  51. ↑ www.olawa.tv.
  52. ↑ Zbory i placówki [online], chwe.pl [dostęp 2023-08-15].
  53. ↑ Dekanat Oława [online], archidiecezja.wroc.pl [dostęp 2023-08-15].
  54. ↑ Dekanat wrocławski [online], cerkiew.net.pl [dostęp 2023-08-15].
  55. ↑ Znajdź Kościół [online], kz.pl [dostęp 2023-08-15].
  56. ↑ Sala Królestwa Świadków Jehowy przy ul. Żeromskiego 15.
  57. ↑ Dane według wyszukiwarki zborów, na oficjalnej stronie Świadków Jehowy jw.org [dostęp 2018-10-08].
  58. ↑ Urząd Miejski w Oławie – Miasta partnerskie [online], www.um.olawa.pl [dostęp 2021-05-27].

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
  • Colmar Grünhagen: Codex Diplomaticus Silesiae T.9 Urkunden der Stadt Brieg. Breslau: Josef Max & COMP., 1870.
  • Matwijowski K. (red.). 2004. Oława. Zarys monografii miasta. Wyd. DTSK Silesia. ISBN 83-88976-14-1.
  • Stanisławska M. i in. 2009. Program Ochrony Środowiska dla Miasta Oława na lata 2010–2013. IME Consulting, Oława.
  • Colmar Grünhagen, Regesten zur Schlesischen Geschichte, Breslau: Josef Max & KOMP., 1866 (niem.).
  • Juliusz Roger, Pieśni Ludu Polskiego na Górnym Śląsku, Wrocław: Juliusz Roger, 1863.
  • Marek Plewczyński: Wojny Jagiellonów ze wschodnimi i południowymi sąsiadami Królestwa Polskiego w XV wieku. Wyd. 1. Oświęcim: Wydawnictwo Napoleon V, 2014. ISBN 978-83-7889-166-6.

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]