Przejdź do zawartości

Fosfomycyna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Fosfomycyna
Ogólne informacje
Wzór Hilla

C3H7O4P

Masa molowa

138,06 g/mol

Identyfikacja
Numer CAS

23155-02-4
26016-99-9 (sól disodowa)

PubChem

446987

DrugBank

DB00828

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja medyczna
ATC

J01XX01 S02AA17

Fosfomycyna (łac. Fosfomycinum) – fosforoorganiczny związek chemiczny z grupy fosfonianów. Jest antybiotykiem. Występuje naturalnie, został wyizolowany z różnych szczepów Streptomyces[3], będący pochodną kwasu fosfonowego.

Mechanizm działania

[edytuj | edytuj kod]

Fosfomycyna jest antybiotykiem o działaniu bakteriobójczym[4]. Mechanizm działania opiera się na hamowaniu pierwszego etapu syntezy peptydoglikanu ściany komórkowej bakterii, poprzez unieczynnienie enzymu transferazy fosfoenolopirogronianowej[4].

Spektrum działania

[edytuj | edytuj kod]

Fosfomycyna obejmuje swym działaniem zarówno bakterie Gram-dodatnie, jak i Gram-ujemne, między innymi:

Na fosfomycynę oporne są drobnoustroje z rodzaju Bacteroides oraz pewne szczepy Pseudomonas i Proteus. Oporność może być typu chromosomalnego lub plazmidowego.

Wskazania

[edytuj | edytuj kod]

Fosfomycynę stosuje się w niepowikłanych postaciach zapalenia pęcherza moczowego, w przypadku bezobjawowego bakteriomoczu, o ile są wskazania do jego leczenia, oraz w profilaktyce zakażeń układu moczowego.

Przeciwwskazania

[edytuj | edytuj kod]

Działania niepożądane

[edytuj | edytuj kod]

Fosfomycyna może wywołać nudności, zgagę, biegunkę, ból brzucha, ból i zawroty głowy.

Preparaty w Polsce

[edytuj | edytuj kod]

Preparaty fosfomycyny dostępne są w postaci granulatu do sporządzania roztworu doustnego (dostępne na receptę) lub proszku do sporządzania roztworu do infuzji (do stosowania w leczeniu zamkniętym): W lipcu 2020 w Polsce dostępne były Afastural, Infectofos, Monural, Symural i Uromaste[5][a].

  1. ↑ W 2020 r. w Polsce i Unii Europejskiej z obrotu zostały wycofane przeznaczone dla dzieci preparaty Monural 2 g[6] i Uromaste 2 g[7] ze względu na negatywny stosunek korzyści do ryzyka wynikającego z ich stosowania[8][9].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 3 Fosfomycin, [w:] DrugBank [online], University of Alberta, DB00828 (ang.).
  2. ↑ Fosfomycyna [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, numer katalogowy: P5396.
  3. ↑ Ernst Mutschler: Farmakologia i toksykologia. Wrocław: MedPharm Polska, 2010, s. 854. ISBN 978-83-60466-81-0.
  4. 1 2 Podlewski JK., Chwalibogowska-Podlewska A.: Leki współczesnej terapii. Warszawa: Medical Tribune Polska, 2009, s. 354. ISBN 978-83-60135-54-9.
  5. ↑ Preparaty zawierające: fosfomycyna (fosfomycin) [online], Medycyna Praktyczna [dostęp 2020-07-22].
  6. ↑ Monural, 2 g, granulat do sporządzania roztworu doustnego [online], Główny Inspektor Farmaceutyczny [dostęp 2020-07-22] [zarchiwizowane z adresu 2020-07-22].
  7. ↑ Uromaste, 2 g, granulat do sporządzania roztworu doustnego [online], Główny Inspektor Farmaceutyczny [dostęp 2020-07-22] [zarchiwizowane z adresu 2020-07-22].
  8. ↑ Magda Ważna, GIF wycofuje z obrotu wszystkie serie leków Monural i Uromaste [online], medonet.pl, 19 czerwca 2020 [dostęp 2020-07-22].
  9. ↑ Główny Inspektor Farmaceutyczny, Decyzje z 17 czerwca 2020 [online], Rejestr Decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego [dostęp 2020-07-22].

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
  • Indeks leków Medycyny Praktycznej 2007. Kraków: Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, 2007, s. 279. ISBN 978-83-7430-110-7.